Archive for May, 2010

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2010-03.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Angielski humor (również brytyjski humor) - określenie specyficznego poczucia humoru, który dominuje w Wielkiej Brytanii i zdobył duże rzesze fanów oraz antyfanów na całym świecie.

Angielski humor opiera się w głównej mierze na absurdzie, ironii, sarkazmie, humorze sytuacyjnym oraz zaskoczeniu i nieprzewidywalności wraz z ośmieszeniem i wyśmianiem. Żarty i skecze często dotyczą obecnej sytuacji politycznej lub jakichś ważnych wydarzeń kulturalnych. Humor ten najczęściej jest zawarty w serialach, które emituje brytyjska stacja BBC. Dość ważnym czynnikiem w angielskim humorze jest tzw. czarny humor.

Znane angielskie seriale

  • Latający cyrk Monty Pythona (Monty Python’s Flying Circus; 45 odcinków, 1969-1975)
  • Czarna Żmija (Blackadder; 1983 - 1989, 4 serie, 24 odcinki + odcinki specjalne)
  • Hotel Zacisze (Fawlty Towers; 1975, 1979, 2 serie, 12 odcinków)
  • Co ludzie powiedzą? (Keeping Up Appearances; 1991 - 1995, 5 serii, 44 odcinki)
  • Pan wzywał, Milordzie? (You Rang, M’lord?)
  • ‘Allo ‘Allo! (9 serii, 85 odcinków)
  • Jaś Fasola (Mr. Bean)
  • Benny Hill
  • Biuro (The Office; 2001 - 2003, 2 serie, 12 odcinków + 2 odcinki specjalne)
  • Technicy-magicy (The IT Crowd)
  • Mała Brytania (Little Britain; 2003 - 2005, 3 serie, 20 odcinków)

Znane angielskie filmy pełnometrażowe

  • Monty Python i Święty Graal (Monty Python and the Holy Grail)
  • Żywot Briana (Life of Brian)
  • Sens życia według Monty Pythona (The Meaning of Life)
  • Britannia Hospital
  • wszystkie filmy o Jamesie Bondzie (humor pojawia się sporadycznie)
  • Jaś Fasola: Nadciąga totalny kataklizm (Bean: The Ultimate Disaster)
  • Johnny English
  • Wysyp żywych trupów (Shaun of the Dead)
  • Hot Fuzz - Ostre psy (Hot Fuzz)

Polish jokes (ang. dosł. “polskie żarty”) – popularne, głównie w Stanach Zjednoczonych, dowcipy o Polakach, w których są przedstawiani jako osoby głupie i pijące dużą ilość alkoholu.

Spis treści

//

Historia

Jedna z hipotez dotyczących Polish jokes głosi, że zostały one rozprzestrzenione przez powojennych imigrantów niemieckich, zwłaszcza tych, którzy zostali wysiedleni ze Śląska, Pomorza, i Prus Wschodnich w wyniku powojennego układu. Imigranci ci byli z reguły zamieszani w konflikty na tle narodowościowym i reprezentowali uprzedzenia do Polaków mające swoje korzenie w propagandzie nazistowskiej.

Usuwanie “polish jokes”

Liga ds. Walki Ze Zniesławieniem Kongresu Polonii Amerykańskiej wywalczyła usunięcie “polish jokes” z powtórek i wydawanych na DVD wersji reality show “The Simple Life” (w którym grały Paris Hilton i Nicole Richie). Planowano w nim nazwać taczkę “polską furgonetką”.

Przypisy

  1. Christie Davies: The mirth of nations. 2002. ISBN 0765800969. . 
  2. ibidem, s. 177
  3. Bez “polish jokes” w amerykańskiej telewizji, wyborcza.pl,

Zobacz też

  • Antypolonizm

Ten artykuł dotyczy formy teatralnej. Zobacz też: burleska w muzyce.


KittyKitty BangBang w burlesce, 2004

Burleska to forma teatralna używająca w ograniczonym zakresie muzyki – głównie recitativo i pieśni. Powstała w XVIII wieku jako parodia poważnych tematów, często dzieł operowych lub operetkowych.

W formie plebejska, nierzadko wulgarna. Burleska pojawia się w drugiej połowie XIX wieku w Stanach Zjednoczonych jako odmienna forma, nazywana także British Blondes (brytyjskie blondynki). Przedstawienia tej formy burleski miały silnie erotyczne podłoże. Opierała się na grupowych tańcach, śpiewach i skeczach, młodych, skąpo ubranych aktorek, zwykle blondynek. W XX wieku burleskę wzbogacono o striptease.

Ten artykuł dotyczy psychologii. Zobacz też: Dowcip (film).

Dowcip, żart, kawał – krótka forma humorystyczna, służąca rozśmieszeniu słuchacza. Panuje przekonanie, że dowcipy – podobnie jak przysłowia – nie mają swoich autorów, choć nie jest to prawdą. czy humor angielski.

Zdarzają się okresy popularności dowcipów o konkretnych osobach np. o Chucku Norrisie w 2005 roku (Chuck Norris Facts). Popularność tematyczna kawałów zmienia się z czasem. Zmiany te mają różnorodne przyczyny, a czasem inspiracje. Kawały jako obiekt badań naukowych ujmowane są pomiędzy obszarem trzecim literatury a folklorem.

Prawdopodobnie najstarszą księgą żartów jest “Philogelos” (dosł. miłujący śmiech) z III w.

Zobacz też

  • komik
  • humor (postać komizmu)

Przypisy

  1. Pure nonsens - WIEM, darmowa encyklopedia
  2. Starożytne żarty, niezalezna.pl, 16-03-2009


1. Kot zaczyna spadać na cztery łapy
2. Kot zaczyna obracać się, aby kromka spadła stroną posmarowaną masłem
3. Kot zaczyna, lewitując, wirować w nieskończoność, powstaje siła antygrawitacyjna oraz perpetuum mobile.

Paradoks kota z kromką posmarowaną masłem (ang. Buttered cat paradox) – humorystyczny “paradoks” nawiązujący do dwóch popularnych przekonań:

  • kot zawsze spada na cztery łapy,
  • kromka z masłem zawsze spada stroną posmarowaną masłem.

Paradoks powstaje, gdy w drodze eksperymentu myślowego badacz usiłuje ustalić, co się stanie z kotem po umocowaniu na jego grzbiecie posmarowanej z wierzchu masłem kromki chleba i spuszczeniu go z wysokości. Najwcześniejsze znane nawiązanie do paradoksu pojawiło się w 1993 roku w magazynie OMNI; ogłoszono w nim zwycięzcę konkursu nr 54, Johna Frazee, który zgłosił ów paradoks do konkursu.

Spis treści

//

Eksperymenty myślowe

Dogłębna analiza paradoksu może doprowadzić do wniosku, iż eksperyment wytworzy antygrawitację, bowiem można sądzić, iż na początku kot będzie spadać na cztery łapy, jednak w miarę zbliżania się do ziemi zacznie obracać się, aby kromka spadła stroną posmarowaną masłem. Następnie kot zacznie obracać się w nieskończoność, utrzymując się na małej wysokości ponad powierzchnią ziemi. Obracanie się kota musiałoby jednak być spowodowane wpływami sił grawitacji – w przeciwnym wypadku naruszałoby to zasadę zachowania energii.

Musiałaby istnieć siła przeciwstawiająca się ziemskiej sile grawitacji równej:

Gdzie mk jest masą kota, mkr jest masą kromki posmarowanej masłem, a g przyspieszeniem ziemskim. Jeśli kot miałby się dodatkowo obracać wokół własnej osi, musiałaby istnieć dodatkowa siła, a miejsce jej przyłożenia determinowałoby, w którą stronę kot się obraca.

Innym rozwiązaniem mógłby być upadek kota na bok.

Naukowe wytłumaczenie “paradoksu”

Prawdziwe eksperymenty przeprowadzone na kotach pokazują, że kot z przywiązaną kromką spada na cztery łapy.

Kromka chleba często wydaje się spadać na stronę posmarowaną masłem, ponieważ zsuwając się ze stołu, dokonuje obrotu. Zatem odpowiednio posmarowana kromka, spadając z odpowiednio dużej wysokości, może spaść posmarowaną stroną na dół.

Podchodząc do problemu psychologicznie, człowiek częściej pamięta niepowodzenia niż sukcesy, stąd może mu się wydawać, iż kromka częściej (lub zawsze) spada na posmarowaną stronę (co można uznać za niepowodzenie).

Kot instynktownie podczas upadku z wysokości ustawia się tak, aby upaść na cztery łapy. Kiedy zaczyna spadać, jego oczy i aparat przedsionkowy umieszczony w uchu środkowym przekazują do mózgu dane o położeniu głowy względem ziemi. Zakładając nawet, iż kromka zawsze spada stroną posmarowaną masłem, jej masa nie jest dostatecznie duża, by mieć wpływ na upadek kota.

“Paradoks” w kulturze masowej

  • W czerwcu 2003 Kimberly Miner wygrała Nagrodę Akademii Studenckiej (ang. Student Academy Award) za swój animowany film Perpetual Motion (pol. Perpetuum mobile). Film został oparty na eksperymentach przeprowadzonych przez jej przyjaciela, który badał potencjalne skutki działania paradoksu.
  • W jednym z odcinków komiksu Jack B. Quick główny bohater próbuje sprawdzić działanie paradoksu. Udaje mu się przywiązać kanapkę do kota, który następnie zaczyna unosić się nad ziemią. Jednak po chwili kot rozbija się o ziemię, bowiem udaje mu się zlizać masło z kromki.
  • W komiksie Bunny różowy króliczek przedstawia swój plan stworzenia Perpetual Motion MoggieToast5k Power Generator, w oparciu o prawo Soda.

Przypisy

  1. Morris, Scot (czerwiec 1993). “I have a theory…”. Omni 15 (9): str 96.
  2. http://www.waikato.ac.nz/fmd/newsletter/Newsletter_No14.pdf
  3. Youtube, Buttered Cat Paradox
  4. Willem B. Drees, Is Nature Ever Evil, 2003
  5. Reagle, J., Mythbusters and Buttered Toast, 11 marca 2005
  6. Jane Collingwood, Is Happiness Natural?, 22.07.2008
  7. Richard Robinson, 2005, Why the Toast Always Lands Butter Side Down, Pengiun Australia, ISBN 978-0-14-300453-0
  8. 8,0 8,1 Taylor, D., “Ty i twój kot”, Muza 2001, ISBN: 83-7319-028-7
  9. Dostępny pod adresem http://www.kminer.net/files/movies/miner-perpetualmotion_480_360.mov
  10. feline cunning and sods law (# 211) - Bunny

Zobacz też

  • Kot Schrödingera
  • Perpetuum mobile

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2007-11.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Stand-up - komediowa forma artystyczna w postaci monologu przed publicznością.

W przeciwieństwie do kabaretu - stand-up opiera się bardziej na charyzmie wykonawcy, oraz kontakcie z publicznością niż na dopracowaniu każdego wiersza przedstawienia i wartości artystycznej. Artyści stand-upowi za główny cel stawiają sobie rozbawienie publiczności, przywiązują mniejszą wagę do kwestii artystycznych (piosenek i dekoracji znanych z kabaretów).

Nazwa stand-up pochodzi z Ameryki, gdzie, jeśli chodzi o popularność, stand-up zajmuje miejsce, które w Polsce mają kabarety. W Stanach istnieją specjalne kluby zaopatrzone w miejsca do siedzenia i stoliki, oraz scenę. Podczas tzw. open mike, prawie każdy może wejść na scenę i rozpocząć swój występ. Dzięki takiej formule ten gatunek jest niezwykle przyjazny dla początkujących artystów - bardzo łatwo jest tam zacząć.

Zobacz też

  • Arystokraci - najbardziej obrzydliwy dowcip świata

Linki zewnętrzne

Zobacz hasło czarny humor w Wikisłowniku

Czarny humor - odmiana komizmu, polegająca na wydobywaniu efektów humorystycznych z zestawienia elementów grozy i absurdu, charakterystyczna dla nurtu nadrealizmu, teatru absurdu, a także różnych odmian groteski.

Przykład

Raz niania, robiąc kilka grzanek,
Spłonęła żywcem w pewien ranek.
Lecz to najgorszym było zgrzytem,
Że grzanki też spłonęły przy tem.

Harry Graham, Niania i grzanki

Adynata - występujące w utworach fabularnych motywy nonsenowne, groteskowe, rzeczy niemożliwe, kłócące się ze zdrowym rozsądkiem (np. baron Münchhausen wyciągający się sam za włosy z bagna). Adynata występują najczęściej w opowieściach humorystycznych, literaturze ludowej i literaturze sowizdrzalskiej.

Jaś – fikcyjna postać będąca, obok sołtysa Wąchocka, baby i lekarza oraz teściowej, bohaterem wielu polskich dowcipów i skeczy. W ich formie klasycznej Jaś jest uczniem, który w sposób zaskakujący odpowiada na pytania zadawane przez rówieśników, rodzinę lub nauczyciela.

Jaś jako uczeń jest między innymi bohaterem popularnego skeczu “Ucz się Jasiu” autorstwa Stanisława Tyma i wykonywanego przez Kabaret Dudek ze znanym cytatem “Wężykiem, wężykiem”.

Adynata - występujące w utworach fabularnych motywy nonsenowne, groteskowe, rzeczy niemożliwe, kłócące się ze zdrowym rozsądkiem (np. baron Münchhausen wyciągający się sam za włosy z bagna). Adynata występują najczęściej w opowieściach humorystycznych, literaturze ludowej i literaturze sowizdrzalskiej.

Kreskówka lub Anime Były sobie Ameryki Teraz i inne Bajki i Animacje
fafara
neprojete
czarnyhumor
Crazy penguin Crazy penguin
Obama aliens Obama aliens
top no
Bike trial2 Bike trial2
portal fun
kolodziejczyk
foto zdjecia
tyvebandes
filmy online darmowe
Najlepsze filmy online bez limitu
szydełkowanie szydełkowanie